In september 2023 begon ik, op aanraden van mijn vriendin – een klinisch psycholoog die tijdens haar opleiding ervaring had bij deze praktijk – aan groepstherapie. Ik zat vast, opnieuw. Al meerdere keren in mijn leven was ik op dat punt beland: overmand door wanhoop, het gevoel dat ik geen kant meer op kon. Maar hier voelde ik direct: misschien krijg ik nu écht de ruimte om mezelf terug te vinden. Want dat was ik volledig kwijt.
Ik wist niet meer wie ik was of wat ik wilde. Wat ik toen nog niet wist, is dat ik een angststoornis had ontwikkeld – juist omdat ik mijn angst niet durfde te voelen. In plaats daarvan zocht ik controle. Maar die controle hield me gevangen, en leidde tot steeds diepere gevoelens van depressie en vervreemding van mezelf.
In therapie ontdekte ik wat echte verbinding betekent. Eerder dacht ik dat ik daar al goed in was. Ik was sociaal, praatte makkelijk, stond altijd ‘aan’. Maar dat was een masker. Een manier om niet te hoeven voelen. Hier leerde ik het verschil tussen contact maken en écht in contact zijn.
De reis was intens, met vallen en opstaan. Als controlegerichte vrouw wilde ik duidelijke opdrachten en structuur, maar kreeg juist iets anders mee: vertragen, verdragen, onderzoeken. Eerst bracht dat paniek, want ik wilde dat alles snel opgelost werd. Maar juist die vertraging bracht me naar de kern: oude pijn, het gevoel van niet goed genoeg zijn, gemiste verlangens. En langzaamaan mocht dat er allemaal zijn.
In een veilige, betrokken groep en met twee zeer bekwame therapeuten kreeg ik de ruimte om te voelen, te leren reguleren, af te stemmen én eerlijke feedback te ontvangen – die me soms confronteerde, maar uiteindelijk verder bracht. Ik leerde met mildheid naar mezelf te kijken, en met meer vertrouwen in het leven te staan.
Na anderhalf jaar voelde ik: het is goed om te stoppen. Niet omdat ik ‘klaar’ ben, maar omdat ik zachter ben geworden. Ik weet beter wie ik ben, en als het even niet lukt, herken ik sneller wat aandacht nodig heeft. Het pad is niet perfect – maar het is wél van mij.
Ik raad deze groepstherapie van harte aan aan iedereen die zichzelf kwijt is, moeite heeft met voelen, grenzen, of verlangens. In een groep spiegelen we elkaar, en zie je jezelf terug in de ander – helend, confronterend, maar vooral menselijk. Annika en Inge creëren daarin een veilige bedding én bieden eerlijke, warme en professionele begeleiding. Daar ben ik diep dankbaar voor.